POEME ROMÂNESTI ÎN LIMBI STRĂINE
Marius CHELARU
DASHURI
Dremit e çveshur si një lumturi e shtrirë/
Në brendinë time
Duke e turbulluar britmën e parë të dheut
Ma dha Zoti
Kur shpresoja
Nga paradhembshuria
Në atë kishë ku vitet rriten mbi ne
Ku dy ikona/ të dy zotërave
Shikojnë njëra tjetrën/ si dy copëra jete
Më ke ndarë
Si një mollë
Në urrejtje dhe dashuri
Kishe sy si dy lot të gdhendur nga lutja ime kur
Ma shkëpute mishin nga shpirti
Babai im natën, me jetën e shakmisur një të diele
Mëma ime ditën duke i numëruar vdekjet e babait tim
Më ruajtën derisa vdiqa
Në gjakun tënd
Ti më ndave
Si një mollë
Në dashuri dhe urrejtje
Duke m’i vjelur bërthamat e çveshura të zemrës
Të hedhura
Dirgjem tani me gjuhën e dashurisë
Në shputën e vëllaut tim hyj përgjithmonë –
Vdisem mbytem
Me ëndrrat e rradhitura në shtatë ditët
Në shuplakën përjetë të zhuritur të këtij çasti
Duke u lutur që frymëmarrja jote
Të ma largojë sërish mishin nga shpirti
I ruajtur nga i ati im natën e nga mëma ime ditën