POEZIE ROMÂNEASCĂ ÎN LIMBA ALBANEZĂ

Victoria MILESCU

FIS TË NJË GJAKU
(Rude de sânge)

Gjeje rrugën vetë
I thonin burrit të mbetur i ve
Kur rrëxohej i dehur në shtrat
Ne kemi punë në kopsht
Fëmijë për të rritur
Shit diç nga shtëpia
Thirre dikend ta lajë terrin
Ne nuk e dimë kryet nga punët
Gjeje një grua ta djegë temjanin
Ne jemi larg
Si të vijmë deri te ti
Është shkëputur rruga ndërmjet brigjeve
Janë egërsuar ujërat
Duke e gëlltitur truallin dhe qiellin
Me hënë e me yje...

ZEMRA E LEPURIT
(Inimă de iepure)

Ndoshta edhe unë
Do të dridhem
Përmbi gërmadhat e gjakut tënd
Të ta shkul gjahun
E përtacisë për të mbetur i pamundur

Ndoshta edhe unë do të bëhem boksit
Mazut, lidhëse yjesh
Për turrën tonë
Të rrjepur nga uni ynë
Kur jemi elokuentë
Me djersën e krimeve të para

Pa një zemër të guximshme
Çdo gjë është e padrejtë…