POEME ROMÂNESTI ÎN LIMBI STRĂINE
Marin SORESCU
UA LIDHA
Ua lidha sytë drurëve
Me një shami të blertë
Dhe u thashë të më gjejnë
Drurët më gjetën përnjëherë
Me një fërgëllimë gjethesh
Ua lidha sytë zogjve
Me një shami reshë
Dhe u thashë të më gjejnë
Edhe zogjtë më gjetën
Me një këngë
Ia lidha sytë trishtimit
Me një buzëqeshje
Dhe trishtimi më gjeti të nesërmen
Në një dashuri
Ia lidha sytë diellit
Me netët e mia
Dhe i thash të më gjejë
Je atje tha dielli
Dhe mos u fsheh më
Pas asaj kohe
Mos u fsheh
Më thanë krejt sendet
Dhe krejt ndjenjat
Të cilave u mundova t’ua lidh
Sytë
TEKË
Mbrëmje për mbrëmje
I mbledh
Krejt karrigat e fqinjëve
Dhe u lexoj vargje
Karriget janë shumë të ndjeshme
Ndaj poezisë
Nuk dimë t’ua prekim telin
Kjo më prek edhe mua
Dhe mu për këtë
Me orë të tëra
U rrëfej
Se sa hijshëm vdiq shpirti im
Gjatë ditës
Takimet tona zakonisht
Janë esull
Pa rrëmbime
Të tepërta
Sido që të jetë
Kjo do të thotë se
Secili e kemi kryer detyrën
Kështu që mund të vazhdojmë
Më tutje